warto pamiętać serwis rocznicowy

Mój rok 1989

Zapraszamy do przeczytania krótkich i ciekawych tekstów środkowoeuropejskich pisarek o 1989 roku. Powstały one w ramach projektu Mój rok 1989 zrealizowanego przez Instytuty Goethego w Europie Środkowo-Wschodniej. Autorzy projektu tak opisali pomysł na powstanie tego zbioru opowiadań:

To projekt literacki Instytutów Goethego w Europie Środkowo-Wschodniej, zrealizowany z okazji dwudziestolecia otwarcia i politycznych przemian w Europie.
Temat upadku muru i przełomu roku 1989 można poruszać na różne sposoby. Czyniło to również wielu pisarzy – w formie książek, podczas dyskusji, a także w internecie. Co ciekawe, wypowiadają się w tej kwestii głównie mężczyźni. Instytut Goethego celowo zwrócił się do pisarek, podejmując tym samym próbę przyjrzenia się tamtym czasom z nowej perspektywy.
(Goethe Institut)

Polskę reprezentują dwie autorki: Magdalena Tulli i Sylwia Chutnik. Wszyskie teksty dostępne są na stronie projektu.

Mój rok 1989

(pk)

Inne wydarzenia rocznicowe

Tagi: , , , , ,

Czekając na Turka

Wczoraj, 27 października 2009 r., na deskach Starego Teatru w Krakowie została ponownie wystawiona sztuka Andrzeja Stasiuka pt. „Czekając na Turka” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego, której premiera odbyła się pod koniec ostatniego sezonu. Spektakl powstał w ramach międzynarodowego projektu „After the Fall – Europa po 1989 roku” organizowanego przez Goethe-Institut we współpracy z teatrem Staatsschauspiel w Dreźnie, Biurem Teatralnym w Mülheim an der Ruhr (Theaterbüro Mülheim an der Ruhr) i Federalną Centralą Edukacji Politycznej (Bundeszentrale für Politische Bildung) przy wsparciu niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Oto, co napisano o sztuce na stronie Starego Teatru:

Akcja sztuki rozgrywa się na Przełęczy Dujawa (słow. Priesmyk Dujava, 556 m n.p.m.) – na granicy polsko-słowackiej, w granicznym (wododziałowym) łańcuchu Beskidu Niskiego. W miejscu tym do grudnia 2007 roku działało drogowe przejście graniczne Konieczna – Becherov. Obecnie, po wejściu Polski do strefy Schengen, przejście zniknęło, a pojawiło się oczekiwanie na NOWE, ale czy na pewno LEPSZE? I czy przez wszystkich witane z taką samą radością? Czy to prawda, że granica, „najświętsza ziemia kraju” została sprzedana i przez przełęcz poleci „magistrala łącząca dwa światy, zlewisko rzek morza Bałtyckiego i zlewisko morza Czarnego, karpacka brama, sześciopasmówka Dujawa…”? A jak już powstanie, to „stamtąd, z całego tamtąd, z północy na południe i tamtąd z południa na północ. Wszystko tędy pojedzie, arbuzy, volvo, kebaby, ryby, drożdże, plejstejszyny, rachatłukum, serwery, dekodery, kumin, czarczafy, imbryki, hybrydowe silniki, zebediko, lampy, alladyny, technologie, futurologie, orient, okcydent, aja sofia, brama brandenburska, pomidory, zmywarki, posypywarki, kremy do wąsów, inne kremy…”? Ale STARE, powołując się na wolność wyboru, jakoś nie chce się modernizować.

Zainteresowanych odsyłam do zachęcającej recenzji Anety Kyzioł zamieszczonej w „Polityce” oraz do filmu z cyklu SZOT (cykliczny program realizowany przez Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego i zespół e-teatr.tv):

Spektakl zobaczyć można dziś oraz w najbliższe dwa wieczory (28, 29 oraz 30 października 2009 r.) o godz. 19.15 na Dużej Scenie Starego Teatru oraz 2 listopada w Dreźnie i 5 listopada w Mülheim, gdzie w ramach finałowego przeglądu wystawione zostaną wszystkie sztuki biorące udział w projekcie „After the Fall – Europa po 1989 roku”.

(zn)

Inne wydarzenia rocznicowe

Tagi: , , , , , , , ,
wartopamiętać.info RSS